ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΙΜΑΚΗΣ Ο ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΙΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ

Ο Θανάσης Τσιμάκης (Τσιτσιμάκας) γεννήθηκε το 1937 στο Διδυμότειχο του Νομού Έβρου όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και το μεικτό εξατάξιο Γυμνάσιο. Σπούδασε στη Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αλεξανδρουπόλεως και μετεκπαιδεύτηκε στην Αθήνα επί δύο έτη στην Παιδαγωγική Επιστήμη.

Είναι επίσης πτυχιούχος της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου και πτυχιούχος γαλλικής γλώσσας Ανωτάτης Σχολής των Βρυξελλών.

Δίδαξε σε όλους τους τύπους των σχολείων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και στις Σχολές Επιμόρφωσης Δασκάλων της Θεσσαλονίκης και των Γιαννιτσών.

Εργάστηκε στα Δημοτικά Σχολεία του Βελγίου αποσπασμένος εκεί επί πέντε χρόνια. Υπηρέτησε επί οκτώ έτη ως σχολικός σύμβουλος και επί τρία έτη ως Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Θεσσαλονίκης.

Από νέος ασχολήθηκε με τον αθλητισμό (ποδόσφαιρο και στίβο) και υπήρξε μέλος ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων της πατρίδας του.

Με την ποίηση και πεζογραφία άρχισε να ασχολείται από πολύ μικρός. Ποιήματα και διηγήματα του δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες της χώρας. Κάποια ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από διακεκριμένους Έλληνες μουσικούς της χορωδιακής, και όχι μόνο, μουσικής (Δ. Αποστολάτο, Λ. Δεληδήμο, Μ. Κοκκόνη).

Το έργο του, ποιητικό και πεζογραφικό, είναι βαθιά επηρεασμένο από τη ζωή στη γενέτειρά του και από βιώματά του ως εκπαιδευτικού.

Σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη με την οικογένειά του : τη σύζυγό του, επίσης εκπαιδευτικό και την κόρη τους, φοιτήτρια του ΑΠΘ.

ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΑΣ κ. ΞΗΡΕΑ

Ποίημα του Θανάση Τσιμάκη από το βιβλίο ¨Κραυγές και Ψίθυροι Ψυχής¨

Θυμάμαι

Ότι μας έβγαζες από την τάξη,

κάποτε και ¨εν ώρα μαθήματος¨,

-για μας τότε ίδια φυλακή-

και μας αμολούσες

στις πλαγιές του Καλέ

γεμάτον από ανεκτίμητα βυζαντινά λείψανα,

αδιάφορα για μας, ως τότε.

¨-Παιδιά μου¨, μας συμβούλευες,

¨ψάξτε στα ερείπια

και στις πλαγιές του Κάστρου,

στις εκκλησιές και στα ξωκκλήσια,

που ‘ναι ολόγυρά σας,

στα παραμύθια τα παλιά,

μικροί που ‘ χετε ακουσμένα.

Εκεί μέσα είναι κρυμμένη

η πολύτιμη κληρονομιά σας.

Βρείτε την και φορέστε την

στολίδι στην καρδιά σας….¨.

Αυτά μας ορμήνευες, μεγάλε μας δάσκαλε,

και έτσι έσταζες μέσα μας, στάλα τη στάλα,

την αγάπη για την πόλη που μας γέννησε.

Μπορούμε να σε βγάλουμε ποτέ

από το νου και την καρδιά μας ;

Διδυμότειχο 1966

Copyright © 2016 https://kastropolites.com/. All Rights Reserved