ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΙΖΥΗΝΟ ΣΤΟΝ ΑΥΓΕΡΙΝΟ ΜΑΥΡΙΩΤΗ

Γιατί ποίηση σήμερα

Κείμενο : του Θανάση Μουσόπουλου (Φιλολόγου, ποιητή και συγγραφέα)

Η ποίηση είναι ένας ουρανός. Ένας κοινόχρηστος ουρανός. Μπορεί ο καθένας να πάρει όποιο κομμάτι θέλει. Μερικοί είναι αδιάφοροι. Άλλοι αφοσιώνονται, θαυμάζουν, ο ουρανός γίνεται ένα με το είναι τους.

Εννοώ ότι η ποίηση είναι κάτι που το ανακάλυψε ο άνθρωπος. Συνεπώς ανήκει σε όλους τους ανθρώπους. Κάποια στιγμή στην πορεία της ανθρωπότητας όλοι είναι ποιητές. Ή, όλοι μπορεί να είναι ποιητές. Βαθιά στον άνθρωπο είναι φωλιασμένη η δημιουργικότητα. Απλώς, η παιδεία έχει έτσι αλλοιώσει την ανθρώπινη ύπαρξη, που οδήγησε τον άνθρωπο στην ιδέα ότι η τέχνη, η ποίηση είναι για τους λίγους από τους λίγους.

Η 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης. Η αρχή της Άνοιξης και η αρχή της δημιουργίας. Η ποίηση είναι βίωμα βαθύτατο που εκφράζεται με ευαισθησία. Ο καθένας έχει αυτή τη δυνατότητα, αρκεί να του έρθουν βολικά τα πράγματα, κάποια χρονική στιγμή της ζωής του.

Χαίρομαι ιδιαίτερα που για δεύτερη φορά τούτη τη μέρα βρίσκομαι στο ιστορικό Διδυμότειχο για να τιμήσουμε το μεγάλο θρακιώτη Γεώργιο Βιζυηνό που φέτος γιορτάζουμε τα 120 χρόνια από τη θανή του και το συμπατριώτη σας Αυγερινό Μαυριώτη που έχει να δείξει ένα συναρπαστικό έργο.

Χαιρετίζω τους παρισταμένους και τις παριστάμενες, τους οργανωτές της σημερινής βραδιάς – ξέχωρα τον ποιητή της σύγχρονης Θράκης Αυγερινό Μαυριώτη – με ένα ποίημά μου από τη συλλογή μου ‘Ανακουφιστικό Τρίγωνο’:

Κωφάλαλος ο ποιητής

Σε μια κραυγάζουσα πλαγιά του

Βεζούβιου

Κι η ποίηση

Η λάβα που κατακαίει τα

Μάγουλα του κωφάλαλου

Ν’ αρθρώσει κάποια κραυγή

Απ’ τον πόνο…

*

 Μακραίωνη η παρουσία του ανθρώπου Θράκη, στην ενιαία γη του Ορφέα και όμως Ευρυδίκης. Όμως σημείωσα κατά την περσινή μου εδώ παρουσία : Το Διδυμότειχο αποτελεί ένα λαμπρό δείγμα όμως μακρόχρονης θρακικής πολυεπίπεδης πορείας και ανάπτυξης, που σκιαγραφήσαμε στο προοίμιο όμως σημερινής άκρως τιμητικής για εμάς εδώ παρουσίας. ΄Αξιοι ερευνητές και καταγραφείς σε ξεχωριστούς τόμους ή σε άρθρα θησαυρισμένα στα παλαιά και έγκυρα θρακικά περιοδικά, αποδεικνύουν ότι το Διδυμότειχο είναι “Γη του Κάλλους – όμως Ιστορίας και του Πολιτισμού”. Το 2015 μιλήσαμε και τιμήσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στο πρόσωπο πέντε άξιων συμπολιτών όμως των : Ιάσωνα Ιωαννίδη, Σωτήρη Χατζηπεντίδη, Τίτου Μανάκα, Βασίλειου Σιναπίδη και  Ευάγγελου Κωτσίου.

Στη φετινή τιμητική εκδήλωση φωτίζουμε την δημιουργική

παρουσία του εξ Αμορίου ορμωμένου Αυγερινού Μαυριώτη.

Πρωτοσυνάντησα έργο του το 1974, πρόκειται για το δημοσίευμά

του “Όμως εκκλησιάς τα παράθυρα” στο τεύχος 9 του 1974 του

περιοδικού “Θρακικά Θέματα”. Σποραδικά, από τότε εντατικά

παρακολουθούσα τα πολιτιστικά και λογοτεχνικά τεκταινόμενα

όμως Θράκης, όμως οφείλω να ομολογήσω ότι η τιμητική πρόταση

του φίλου Γιάννη Σαρσάκη και των Καστροπολιτών στη συνέχεια

μου αποκάλυψαν σύνολο το έργο του ποιητή όμως σύγχρονης

Θράκης. Γι’ αυτό ευχαριστώ θερμά.

Ο Αυγερινός Μαυριώτης γεννήθηκε το 1932 στο Αμόριο

Διδυμοτείχου Έβρου. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός

σε διάφορα σχολεία όμως ιδιαίτερης πατρίδας του

και στη συνέχεια σε σχολεία όμως Αθήνας.

Είναι δραστήριο μέλος διαφόρων πολιτιστικών

σωματείων όμως Αθήνας και συμμετέχει

στο Δ. Σ. όμως Πανθρακικής Ομοσπονδίας

Νότιας Ελλάδας.Ασχολείται με τη λαογραφία

του τόπου του και εργασίες του

έχουν δημοσιευθεί σε δύο συλλογικές

εκδόσεις («Διδυμότειχο»).

Το 1962 τιμήθηκε για τη δουλειά του

αυτή από την Ακαδημία Αθηνών.

Το 2000 εκδόθηκε η μελέτη του

«Το θρακιώτικο δημοτικό τραγούδι

στον Έβρο και τη Σαμοθράκη», όπου

ανθολογεί και καταγράφει 350 αυθεντικά

τραγούδια. Έκανε ακόμη εκπομπές από το ραδιόφωνο,

παρουσιάζοντας θέματα σχετικά με την ιστορία, τη λαογραφία και τον πολιτισμό όμως Θράκης. Το 2003 τιμήθηκε με το Βραβείο Μάρκου Αυγέρη όμως Εταιρείας  Ελλήνων Λογοτεχνών για την ποιητική του συλλογή  «Η στέρνα» και το 2008  με έπαινο του Μάρκου Αυγέρη, για «Τα φαινόμενα απατούν» (διηγήματα). Τιμήθηκε από διάφορους φορείς. Το 2004 θρακικοί φορείς όμως Αθήνας τον τίμησαν για το έργο του. Το 2014 η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών του απένειμε Τιμητικό δίπλωμα για την προσφορά του στα γράμματα και τον πολιτισμό.

Ποιήματα, διηγήματα και λαογραφικές εργασίες του έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες («Ελεύθερη Θράκη», «Τύπος», «Παλμός του Έβρου»,» Βήρα»,» Αντίλαλοι του Τριγώνου», «Θρακικά θέματα», «Αιολικά Γράμματα», κλπ.). Τέλος ποιήματά του περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες  και έχουν μεταφραστεί στα βουλγαρικά και αλβανικά.

Παράλληλα ο Αυγερινός ασχολείται με τη Ζωγραφική, πραγματoποιώντας πλειάδα ατομικών εκθέσεων σε Αθήνα και επαρχία, παίρνοντας όμως μέρος σε ομαδικές εκθέσεις.

Εμείς στη σημερινή όμως συνάντηση θα καταπιαστούμε με την ποίησή του Αυγερινού, χωρίς να καταπιαστούμε με το υπόλοιπο πλούσιο έργο του.

Να σημειώσουμε ότι πληθώρα μελετητών και λογοτεχνών αντρών και γυναικών έγραψαν και μίλησαν για το έργο του.

Θα αναφέρω ενδεικτικά κάποια μικρά fragmenta κριτικών, κυρίως δημιουργών όμως περιοχής όμως.

ΚΩΣΤΑΣ ΘΡΑΚΙΩΤΗΣ : Αναμφισβήτητα ο Α.Μ. Ξέρει να συνθέτει ένα μύθο και να εκφράζεται με σαφήνεια κι αληθινό λυρικό αυθορμητισμό και πάθος

ΙΑΣΩΝ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Όμως ωραίο, ουσιαστικό, λυρικό και λιτό λόγο, προσωπική φωνή (…) Η γραφή σου ανοίγει ένα δρόμο και δίνει μια λύση στα εκφραστικά και αισθητικά προβλήματα του καιρού όμως.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΝΑΠΙΔΗΣ: Το περιεχόμενο λυρικό με ωραίες εικόνες, βαθύ συναίσθημα, συγκίνηση, αγάπη στον τόπο σου και όμως ανθρώπους του και προπαντός πολλή μνήμη και νοσταλγία.

ΔΕΣΠΩ ΚΑΡΟΥΣΟΥ: Θερμές ευχαριστίες μου μαζί με το θαυμασμό μου για τον ωραίο όμως λόγο με το βαθύ συναίσθημα

ΒΟΥΛΑ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΟΥ: Ο Λόγος του Α.Μ. Σαφής, λιτός, απέριττος μα ουσιαστικός, γίνεται βαθιά ποιητικός  στην έκφραση συναισθημάτων και στη μετάδοση μηνυμάτων, ενισχυόμενες σε καίριες με λυρικές εικόνες μεταφορές και επαγωγές που οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

1992  ΑΠΟΗΧΟΙ

εκδόσεις Ρήσος, 62 σελίδες

Αποτελείται από τέσσερα μέρη : Δεν ήταν όνειρο, Λύτρωση, Μυθιστορίες και Χάι Κάι.

Συνένωση του λυρικού με το επικό, του συναισθήματος με την ιστορική επιταγή. Είναι η πρώτη συλλογή του Αυγερινού που διάβασα, αυτήν έχω ως βάση για τα σχόλια μου.

1994  ΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 63

Αποτελείται από τέσσερα μέρη: Σπίτια, Δρόμοι, Καρδιές και Χάι Κάι. Το βιβλίο περιέχει στο τέλος Κρίσεις για το έργο του ποιητή.

Συνέχεια του λυρικού δρόμου, με εξειδίκευση (θα λέγαμε) συναισθημάτων λεπτών για την πατρίδα και την ιστορία. Αρχίζει να διαμορφώνεται η ανανεωμένη συνολική ατμόσφαιρα του ποιητικού κόσμου και ουρανού του Αυγερινού.

1996  Η ΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 62

Αποτελείται από πέντε ενότητες: Εποχές, Μυθολογώντας, Δικοτυλήδονα, Χάι Κάι, Είκοσι Μοβ βιολέτες, που είναι επίσης χάι κάι.

Τα ποιήματα της συλλογής, εκτός από το πρώτο μέρος είναι ολιγόστιχα. Αυτό που διαπιστώνουμε είναι η διαρκής αφαίρεση και ως εκ τούτου ο περιορισμός στα αναγκαία θεματολογικά στοιχεία. Προσανατολίζεται περισσότερο ο δημιουργός σε πυρηνικά συναισθήματα και μνήμες.

1997    ΡΟΜΒΟΣ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 63

Η συλλογή κατά τη γνώμη μου είναι κομβική στην όλη πορεία του Αυγερινού. Αποτελείται από δύο μέρη: Έβρος και Η άλλη μέρα. Κυριαρχεί η αγάπη και η νοσταλγία για τη γενέθλια γη, η μυθολογική και ιστοριογραφική διάσταση του έργου του. Γιατί Ρόμβος; ”Ο δε υιός περικατάληπτος γενόμενος εαυτόν έρριψεν εις τον ποταμόν Ρόμβον ός επ’ αυτού Έβρος κατωνομάσθη”, απαντά ο μέγας Πλούταρχος.

Υμνωδός της εβρίτικης γης αναδεικνύεται ο Αυγερινός, ταυτιζόμενος με τη φύση και τον άνθρωπο των χιλιετιών – σε τούτη και στις επόμενες συλλογές ποιημάτων.

1999   ΚΟΡΝΗΛΙΑ

Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 94

Η συλλογή αποτελείται από τρία μέρη. Το πρώτο τιτλοφορείται “Κορνηλία, η δέσποινα των σφαλμάτων” περιλαμβάνει 27 ποιήματα, το δεύτερο μέρος επιγράφεται “Η Κορνηλία απολογείται βιογραφικώς” και περιέχει 13 ποιήματα, ενώ το τρίτο μέρος “Στο Λαύριο” είναι ένας ποιητικός θεατρικός διάλογος στον οποίο παίρνουν μέρος 12 πρόσωπα με πρωταγωνίστρια την Κορνηλία. Το βιβλίο συμπληρώνεται με σημειώσεις που επεξηγούν πρόσωπα και πράγματα.  Η ποιητική αυτή πολυεπίπεδη συλλογή αναφέρεται στη ζωή και τη θέση της γυναίκας, περιέχει ιστορίες γυναικών όλων των ηλικιών, ενώ συναντούμε στοιχεία της θρακικής ιστορίας. Ερωτικά και αγωνιστικά μοτίβα συνυπάρχουν, γυναίκα και υγρό στοιχείο παλεύουν.

2000  Η ΣΤΕΡΝΑ

 εκδόσεις Πάραλος, σελ. 38

Ο Αυγερινός έχει κατά περιόδους προτίμηση στα ολιγόστιχα ποιήματα. Είναι δύσκολα και μεγάλα ποιήματα να γράφεις αλλά και μικρά. Το κάθε είδος έχει τους κανόνες και τους ρυθμούς του. Είδαμε Χάι Κάι σε  προηγούμενες συλλογές, στη Στέρνα στο πρώτο μέρος “Μικρές φωνές” έχουμε 57 πεντάστιχα ποιήματα ονομαζόμενα Ούτα, στο δεύτερο μέρος “Υπόμνηση” 12 Χάι Κάι. Είναι χαριτωμένα και συναρπαστικά, λεπτά και διάφανα, εύθραυστα.

2000    ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΙ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 38

Ο υπότιτλος της συλλογής “Χαϊκού” δηλώνει και τη μορφή των 74 τρίστιχων ποιημάτων που περιλαμβάνονται χωρισμένα σε δύο μέρη: Κρύσταλλοι το πρώτο, Άνθη Ευλαβείας το δεύτερο τμήμα. Ο ποιητής έχει κατακτήσει όλα τα απαραίτητα για το είδος μορφοπλαστικά χαρίσματα και χαρακτηριστικά, μιλώντας με λαοσοφία θα λέγαμε της Ανατολής.

2002    ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 62

Ο υπότιτλος της συλλογής “Από τη Θράκη βρε παιδιά…” (είναι τίτλος και του πρώτου μέρους της συλλογής) μας κατευθύνει βέβαια στον μεγάλο Θρακιώτη Δημιουργό, τον Γεώργιο Βιζυηνό που το 2016 γιορτάζουμε τα 120 χρόνια από τον πρώιμο και βασανιστικό θάνατό του.

Η συλλογή αποτελείται από τρία μέρη: το δεύτερο έχει τίτλο: Στη Μηχανή του Χρόνου και το τρίτο: Προσκλητήριο. Παρελαύνει η θρακική παρουσία και ιστορία της ενιαίας Θράκης, άνθρωποι, φύση και σύμβολα, που σκηνοθετούν τον ωραίο και γενναίο κόσμο του Αυγερινού, στη διαχρονία του.

2002  ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 46

Τα ποιήματα και του πρώτου ομότιτλου μέρους και του δεύτερου “Η Άννα των μικρών ημερών” παρουσιάζουν και καταδεικνύουν μία στροφή θα λέγαμε του Αυγερινού. Όχι ότι ξέχασε τις ρίζες και την ιδιαίτερη πατρίδα, αλλά το παρόν, οι νέες διαστάσεις, τα καινούρια ρούχα της εποχής τον στενεύουν, τον στενοχωρούν, τον διεγείρουν. Ο ίδιος ο τίτλος – το εκκρεμές του ήλιου – κρύβει αβεβαιότητα και κρυφή αισιοδοξία.

2002  ΕΠΙΓΕΙΑ

εκδόσεις Πάραλος, σελ. 46

Η συλλογή αποτελείται από τέσσερα μέρη:

 Απουσίες, 6 ποιήματα – Σπίθες, 11 ποιήματα

Επίγεια, 12 – Φθινόπωρο, 7 ποιήματα

Η θεματολογία είναι παρεμφερής προς τις άλλες εργασίες του της ίδιας περιόδου. Ο σύγχρονος άνθρωπος στο κέντρο ενός τοπίου αναζήτησης και ελπίδας. Η μοναξιά αντιμέτωπη με τη συνύπαρξη και την ανάδυση του νέου.

2008  ΟΡΦΕΑΣ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 56

Προσωπικά θεωρώ ότι είναι μια από τις ωραιότερες και μεστότερες θρακικές δημιουργίες του μεταπολεμικού ποιητικού λόγου. Η μυθική και αισθητική μορφή του Ορφέα συναιρούνται σε ένα σύνολο πληρότητας – μουσικής θα έλεγα – και όχι μόνο αρμονίας του λόγου. Φαντάζομαι ότι το πρώτο μέρος τούτου του έργου θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα θρακικό ορατόριο. Το δεύτερο μέρος ντύνει τη μυθολογία και τον κύκλο τον ορφικό με πρόσωπα και προσωπεία της θρακικής διαχρονίας.

2010  ΘΥΜΗΣΗ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 48

Η συλλογή περιέχει 37 ποιήματα, μίας σελίδας κατά μέσο όρο, με πλούσια θεματολογία και ελεύθερο στίχο, όπως άλλωστε η πλειοψηφία των ποιητικών δημιουργιών του Αυγερινού. Η ποίησή του έχει εσωτερικό ρυθμό και αρμονία. Παρατηρούμε ότι συχνά, εκτός από τα άλλα γνωστά θέματα, η ποιητική – ο προβληματισμός για το ρόλο της τέχνης και της ποίησης στην κοινωνία και δη στην εποχή μας, επανέρχεται σαν ένα καυτό ερώτημα. Η ζωή και η τέχνη έρχονται ή όχι σε αντιπαράθεση – το ζήτημα.

2010  ΤΟ ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 58

Το πρώτο ομότιτλο μέρος αποτελείται από 28 ποιήματα με κύριο άξονα το χρόνο. Το πρώτο ποίημα της συλλογής έχει ως μότο τη φράση του Αριστοτέλη “Τούτο γαρ εστί χρόνος, αριθμός κινήσεως κατά το πρότερον και ύστερον”.

Η ιστορία, η μνήμη, η νοσταλγία αλλά και η προσμονή πλέκονται με το χρόνο στις διαστάσεις και τις υποκειμενικές διεργασίες.

Το δεύτερο μέρος με τίτλο “Τα υπονοούμενα” αποτελείται από 16 ποιήματα μικρής έκτασης, που αναστοχάζονται το παρελθόν σε σχέση με το χρόνο. Κίνηση και στάση, ενέργεια και δύναμη (κατά τον αριστοτελικό ορισμό) παίζουν σημαντικό ρόλο σε ατομική και συλλογική συνείδηση μα και στο ασυνείδητό μας.

2010  ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 62

Η συλλογή αποτελείται από 39 ποιήματα. Αν ήθελα να προσδιορίσω με μια λέξη την ποίησή του, θα την χαρακτήριζα «γνωμική».Αναφέρεται στη σύγχρονη ζωή, αποτελεί μία κραυγή του σήμερα. Γίνεται αναφορά σε πνευματικούς ανθρώπους τους οποίους ο ποιητής εκτιμά. Έχει κατακτήσει την αυτονομία των λέξεων που σκηνοθετούν την αισθητική του σήμερα.

            Ας μείνουμε καθαρόαιμοι

            Χρήστες

            Ανόθευτων ονείρων (σελ. 35).

2011  ΤΟ ΔΟΝΤΙ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 68

Είναι ένα συναρπαστικό δημιούργημα, που το πρώτο ομότιτλο μέρος αποτελεί έναν ¨ποιητικό μονόλογο” κατά τον δημιουργό, που σε κείμενό του που υπάρχει μετά την ποιητική σύνθεση γράφει: “Το ποίημα δεν είναι θεατρικό. Ωστόσο μέσα απ’ αυτό αναδύονται οι ρόλοι κάποιων προσώπων (…) Ο αφηγητής παρουσιάζει πρόσωπα και αφηγείται γεγονότα”. Μετά το κείμενο υπάρχει και σχολιασμός. Η εφιαλτική εποχή μας με τους καιροσκόπους και εκμεταλλευτές φωτίζονται από το έργο αυτό του Αυγερινού, που θα μπορούσε να αποδοθεί ως θεατρικό αναλόγιο ή ως πηγή της σύγχρονης ιστορίας.

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου με τίτλο “Φραγκίσκος ο κίτρινος” περιλαμβάνει 4 ποιήματα, σύστοιχα με το πρώτο μέρος.

2012  ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 64

Όπως γράφει ο ποιητής στον Πρόλογο της συλλογής, τα ποιήματα αυτά είναι γραμμένα στη δεκαετία του 1950. Μ’ άλλα λόγια είναι πρωτόλεια και μετεφηβικά δημιουργήματα. Ερωτικά σκιρτήματα, ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο, κάτω από τη σκιά του Κωστή Παλαμά και του δημοτικού τραγουδιού. Θεωρώ φρόνιμη την απόφαση του Αυγερινού για έκδοση του (κατά το καβαφικό) νέου ποιητή – το πρώτο σκαλί.

Η συλλογή περιέχει συνολικά 47 ποιήματα.

Να σημειώσω τη ρυθμική και στιχουργική ευκολία και ικανότητα του νέου δημιουργού.

2012    ΟΤΑΝ  ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 56

46 ποιήματα συγκροτούν την επίκαιρη αυτή συλλογή ποιημάτων. Θα τολμούσα να τη χαρακτηρίσω τεκμήριο της σύγχρονης ζωής στην Ελλάδα, αλλά και στον δήθεν αναπτυγμένο και πολιτισμένο κόσμο. Γύρω από την τραγικότητα του ατομικού και συλλογικού βίου ο ένας άξονας των ποιημάτων και ο δεύτερος ο ρόλος του δημιουργού και όμως τέχνης.

Οφείλω να σημειώσω ότι ο Αυγερινός που ασχολήθηκε επί πολλά χρόνια  με τη ζωγραφική παρουσιάζει έργα του στο εξώφυλλο των ποιητικών του συλλογών. Επίσης σε ποιήματά του αναφέρεται στα εικαστικά ή περιγράφει με ενάργεια εικόνες στα ίδια τα ποιήματά του.

2014     ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΦΩΝΕΣ

εκδόσεις Λεξίτυπον, σελ. 64

Η τελευταία εκδομένη συλλογή περιλαμβάνει 59 ποιήματα, που θεματολογικά και μορφολογικά συνεχίζουν την προηγούμενη. Να προσθέσουμε ότι ο Αυγερινός είναι ένας εσωτερικός μετανάστης, που – όπως πολλοί θρακιώτες και θρακιώτισσες – κατά τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια εγκατέλειψαν εκόντες άκοντες τη Θράκη και κατέβηκαν στα μεγάλα κέντρα.

Ο δημιουργός μας στις πρώτες ποιητικές συλλογές περιγράφει τις ρίζες και τη νοσταλγία. Στα μεταγενέστερα ποιήματά του όμως, κυρίως, μιλά για τη “δεύτερη γέννα και τη δεύτερη πατρίδα”. Δεν είναι αρνησίπατρις, ο ποιητής κυοφορεί σε γόνιμο έδαφος. Η μεγάλη πόλη και η σύγχρονη εποχή είναι μήτρα μεγάλων προκλήσεων, άρα μήτρα γόνιμη συναρπαστικής δημιουργίας.  Και βέβαια, το επίμονο και τραγικό ερώτημα: Τι κάνω; Κάνω καλά; Είναι διαρκής πρόκληση έργου και δημιουργίας. Η μηδενική αντίδραση, η αποφατική απάντηση συνεπάγεται θάνατο.

Οι συλλογές ποιημάτων του Αυγερινού Μαυριώτη και το υπόλοιπο έργο του πιστοποιούν την ενεργητική στάση και θετική απάντηση στο προαιώνιο τούτο ερώτημα.

*

Ο ρόλος της λογοτεχνίας στην εκπαίδευση

To 2014 από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο  Θράκης, οργανώθηκε  στην Αλεξανδρούπολη επιστημονική Διημερίδα με τίτλο “ Η σύνοδος των Τεχνών στο σημερινό σχολείο”. Συμμετείχα με την εισήγηση “Η τοπική λογοτεχνία στο σχολείο – Η περίπτωση της Θράκης”. Δεν είναι η πρώτη φορά που εδώ και σαράντα χρόνια μιλώ δημόσια και παρουσιάζω την αναγκαιότητα διδασκαλίας της τοπικής ιστορίας, και στα πλαίσια αυτής εντάσσω και την προσέγγιση και μελέτη της τοπικής λογοτεχνίας.

Τα παιδιά της Θράκης, να μάθουν την τρισχιλιόχρονη θρακική ιστορία, τα παιδιά του Διδυμοτείχου να μάθουν την ιστορία της καστροπολιτείας τους. Κοντά σ’ αυτά να μάθουν τους εκπροσώπους της Θρακικής Λογοτεχνίας, από το Βιζυηνό και το Βάρναλη, ως τους νεότερους και σύγχρονους άνδρες και γυναίκες δημιουργούς. Εδώ στην πολιτεία σας, έχετε τόσους και τόσους να μας ευφράνουν, μικρούς και μεγάλους, να μας ανοίξουν την καρδιά και τα μάτια.

Ο πόνος μου, όμως, δεν είναι για τη Λογοτεχνία μόνο στη Θράκη, αλλά για τη θέση της νεοελληνικής λογοτεχνίας σε όλα τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης. Υποχωρεί, μπαίνει στο περιθώριο – όπως οι ανθρωπιστικές σπουδές γενικά – και η λογοτεχνία μας.

Η παγκόσμια Ημέρα Ποίησης είναι μια ευκαιρία να διαμαρτυρηθούμε, να φωνάξουμε…

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΞΑΝΘΗ 2016

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε βίντεο και φωτογραφίες από την εκδήλωση που διοργάνωσε ο σύλλογός μας και πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016 στο Κέντρο Θρακικών Μελετών του Διδυμοτείχου με θέμα : «ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. Από το Γεώργιο Βιζυηνό στον Αυγερινό Μαυριώτη.

Το Διδυμότειχο τιμά την ποίηση της Θράκης. Από το Γεώργιο Βιζυηνό στον Αυγερινό Μαυριώτη.

  

 

Copyright © 2016 https://kastropolites.com/. All Rights Reserved