ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΔΗΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟ 1821

Δεν πρέπει να αγνοούμε, ότι κατά την έναρξη της επαναστάσεως του 1821, το Διδυμότειχο και η Περιφέρειά του πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος.

Παρακάτω παραθέτουμε στοιχεία επί του θέματος, από το βιβλίο του αειμνήστου ιστοριοδίφη Απόστολου Π. Ευθυμιάδη «Η Συμβολή της Θράκης στους Απελευθερωτικούς Αγώνες του Έθνους».

Όταν εξερράγη το 1821 η Ελληνική Επανάσταση, ξέσπασε η μανία της Πύλης εναντίον των Ελλήνων χριστιανών της Θράκης, λόγω γειτνιάσεως της με την πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους, και οι πόλεις και τα χωριά του Θρακικού χώρου υπέστησαν, πέραν των σφαγών και απαγχονισμών χιλιάδων κατοίκων τους, και τη λεηλασία και τη δήωση τους από τον φανατισθέντα όχλο.

Στο Διδυμότειχο, το οποίο κατά το παρελθόν και για βραχύ χρονικό διάστημα υπήρξε πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αλλά και των Τούρκων, και στο οποίο γεννήθηκε ο Βυζαντινός Ιωάννης Βατάτζης και ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ, ξέσπασε, μετά τα φρικτά γεγονότα της Κωνσταντινουπόλεως και της Αδριανουπόλεως, που έλαβαν χώρα τον Απρίλιο του 1821, η θυελλώδης μανία των φανατισμένων περιοίκων, αλλά και των Τούρκων κατοίκων του Διδυμοτείχου, οι οποίοι ελεηλάτησαν και κατέστρεψαν τις περιουσίες των Ελλήνων κατοίκων της πόλεως και των περιχώρων της.

Συνέπεια της λεηλασίας και της καταστροφής, κατά τα ανωτέρω, του Διδυμοτείχου επήλθε όχι μόνον μεγάλη μείωση του πληθυσμού της πόλεως, αλλά και κατάπτωση και εξαφάνιση των μέχρι τότε υφισταμένων σ’ αυτήν βιοτεχνιών πηλοπλαστικής και μεταξοκλωστηρίων.

Έτσι στο Διδυμότειχο, που ήταν την εποχή εκείνη η μεγαλύτερη πόλη της Δυτικής Θράκης, έγιναν από τους Τούρκους σφαγές και απαγχονισμοί πολλών Ελλήνων, τα ονόματα των οποίων δεν διέσωσε η παράδοση, λόγω των κρατουσών τότε διαμορφωθεισών εν συνεχεία ιδιαζόντων για τον Ελληνισμό χαλεπών συνθηκών στην περιοχή αυτή.

Τα ευημερούντα μέχρι τότε χωριά της περιφέρειας Διδυμοτείχου Ισάκ-Πασά (με το σημερινό Ελληνικό όνομα Ισαάκιον), Λαλά Κουρουσού (Σοφικόν) και Σεϋμέν (Ασημένιον) ερημώθηκαν παντελώς και, μετά την εκδίωξη απ’ αυτά των διαφυγόντων τη σφαγή ελαχίστων Ελλήνων κατοίκων τους, έγιναν φέουδα των αιμοχαρών αγάδων Χατζή Εσρέφ αγά και Κίνογλου αγά, που πρωτοστάτησαν στην λεηλασία των ανωτέρω χωριών και στη σφαγή των κατοίκων τους.

ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΙΣΑΚ-ΠΑΣΑ (ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΙΣΑΑΚΙΟΝ) ΤΟ 1821

O αείμνηστος ιστοριοδίφης Απόστολος Π. Ευθυμιάδης

Για ελάχιστα μόνον από τα πολλά χωριά της Θράκης, των οποίων οι Έλληνες κάτοικοι εσφάγησαν σχεδόν όλοι από τους Τούρκους, διασώθηκαν μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων για τη γενόμενη ολοσχερή εξόντωση των διαβιούντων σ’ αυτά μέχρι της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 Ελλήνων. Αυτό οφείλεται στο ότι, λόγω της διαμορφωθείσης στη Θράκη πολύ καταθλιπτικής για τους Έλληνες καταστάσεως κατά τους μετά την Επανάσταση χρόνους, δεν έχουν συλλεγεί στοιχεία αναφερόμενα στις διαπραχθείσες στη Θράκη από τους Τούρκους φρικαλεότητες, η επανάληψη των οποίων άλλωστε σ’ αυτήν αναμενόταν από τους Έλληνες ως επακόλουθο της συνεχίσεως της δουλείας της Θράκης επί ένα ακόμη αιώνα μετά την ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους και, ως εκ τούτου, δεν προκάλεσαν τότε το ιδιαίτερον ενδιαφέρον των κατοίκων της Θράκης για τη συλλογή και διαφύλαξη των ανωτέρω στοιχείων.

Ένα από τα Ελληνικά χωριά της Θράκης, για τα οποία διασώθηκαν στοιχεία αναφερόμενα στις θηριωδίες και στις φρικαλεότητες των Τούρκων, που διέπραξαν εις βάρος των υποδούλων Ελλήνων, είναι και το χωριό Ισάκ-Πασά της περιφέρειας Διδυμοτείχου, το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Οι Τούρκοι, μετά τις σφαγές και τους απαγχονισμούς των Ελλήνων της Αδριανουπόλεως, του Διδυμοτείχου και άλλων πόλεων της Θράκης, που διέπραξαν μετά την εκδήλωση της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, εστράφησαν στα χωριά της υπαίθρου της Θράκης, στα οποία συνέχισαν το έργον της καταστροφής και του ολέθρου.

Στο χωριό Ισάκ-Πασά (Ισαάκιο) επέδραμαν οι Τούρκοι μετά τις σφαγές και τη λεηλασία του Διδυμοτείχου. Κατά την επιδρομή αυτή των Τούρκων στο χωριό Ισάκ-Πασά οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι του εσφάγησαν, λίγοι συνελήφθησαν και εξανδραποδίσθησαν, οι δε ελάχιστοι διαφυγόντες τη σφαγή και τον εξανδραποδισμό εγκατέλειψαν λάθρα το χωριό τους για τη διάσωση της ζωής των. Τα εγκαταλειφθέντα κτήματα και γενικά οι περιουσίες των Ελλήνων κατοίκων του χωριού Ισάκ-Πασά κατελήφθησαν από τον αιμοχαρή Τούρκο αγά της περιοχής Χατζή Εστρέφ αγά, ο οποίος πρωτοστάτησε στην καταστροφή του χωριού και στη σφαγή των Ελλήνων κατοίκων του, και έγιναν τσιφλίκια (φέουδα) του, την καλλιέργεια των οποίων ανέθεσε σε επιζήσαντες Έλληνες γειτονικών χωριών, οι οποίοι βιαίως εγκαταστάθηκαν σ’ αυτά και εργαζόταν σ’ όλη τους τη ζωή ως δουλοπάροικοι.

Η κατά τα ανωτέρω σφαγή των Ελλήνων κατοίκων του χωριού Ισάκ-Πασά και η ολοσχερής καταστροφή του, η οποία προκύπτει και εκ στοιχείων προερχομένων και εξ άλλων πηγών, επιβεβαιώνεται και με τη μαρτυρία του γεννηθέντος προ της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 και αποβιώσαντος στο Διδυμότειχο μετά την κατά το 1920 απελευθέρωση της Θράκης σε ηλικία 115 ετών Γεωργίου Λιόλιογλου, ο πάππος του οποίου εργαζόταν ως δουλοπάρικος στα τσιφλίκια (φέουδα) του ανωτέρω αιμοχαρούς Τούρκου προύχοντος Χατζή Εστρέφ αγά, που είχε δημιουργήσει αυτός με τα αρπαγέντα κτήματα των σφαγέντων κατοίκων του χωριού Ισάκ-Πασά.

ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΛΑΛΑ-ΚΟΥΡΟΥΣΟΥ (ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΦΙΚΟΝ) ΤΟ 1821

Οι Τούρκοι, συνεχίζοντες τις θηριωδίες τους στην περιφέρεια Διδυμοτείχου μετά την εκδήλωση της Επαναστάσεως του 1821, επέδραμαν και κατά του χωριού Λαλά-Κουρουσού (Σοφικού), τους Έλληνες κατοίκους του οποίου κατέσφαξαν. Οι επιζήσαντες ελάχιστοι Έλληνες κάτοικοι του χωριού αυτού το εγκατέλειψαν, για να διασώσουν τη ζωή τους από τη σφαγή των τούρκων. Τα εγκαταλειφθέντα κτήματα και γενικά οι περιουσίες των σφαγέντων Ελλήνων κατοίκων του χωριού Λαλά-Κουρουσού καταλήφθηκαν με αρπαγή τους από άλλον αιμοχαρή Τούρκο της περιοχής αυτής, τον Κίνογλου αγά, που πρωτοστάτησε επίσης στις σφαγές και στην καταστροφή του χωριού αυτού, και έγιναν τσιφλίκια (φέουδα) του, καλλιεργούμενα από επιζήσαντες Έλληνες κατοίκους των γειτονικών χωριών, οι οποίοι βιαίως εγκαταστάθηκαν σ’ αυτά και εργαζόταν σ’ όλη τους τη ζωή ως δουλοπάροικοι.

ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΣΕΫΜΕΝ (ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΑΣΗΜΕΝΙΟ) ΤΟ 1821

Την ίδια τύχη με τα ανωτέρω δύο χωριά, Ισάκ-Πασά και του Λαλά-Κουρουσού, είχε και το χωριό Σεϋμέν (Ασημένιο) της περιφερείας ωσαύτος Διδυμοτείχου κατά την εκδήλωση της Επαναστάσεως του 1821.

Και στο χωριό Σεϋμέν επιδραμόντες οι βάρβαροι Τούρκοι τους μεν Έλληνες κατοίκους κατέσφαξαν, τις δε περιουσίες του ελεηλάτησαν και έκαμαν με τα κτήματά τους τσιφλίκια (φέουδα) των Τούρκων αγάδων, την καλλιέργεια των οποίων ανέθεσαν σε βιαίως εγκατασταθέντες σ’ αυτά επιζήσαντες Έλληνες από άλλα γειτονικά χωριά.

Copyright © 2016 https://kastropolites.com/. All Rights Reserved