Ο ΘΡΑΚΙΩΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΆΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ΄ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ ΜΑΥΡΙΩΤΗ

Ο Άγιος Κύριλλος Στ΄ μέσα από την ποίηση του Αυγερινού Μαυριώτη, ο οποίος κατάγεται από το Αμόριο Διδυμοτείχου. Τα δύο ομώνυμα ποιήματα περιλαμβάνονται στις ποιητικές συλλογές «Ρόμβος» 1997 και «Στη μηχανή του χρόνου» 2002, τα οποία παρουσιάσαμε στη βραδιά ιστορίας που διοργανώσαμε την Κυριακή 2 Απριλίου 2017 με θέμα : «Οι Θράκες και οι Θράκη στο 1821 : Μια συνεχής επανάσταση».

 

ΚΥΡΙΛΛΟΣ Ο ΣΤ΄

Λοιπόν, είναι βεβαιωμένο ιστορικά.

Δε γίνηκε ο απεχθής διαμελισμός

Σώματος Ψυχής και Πνεύματος

Το σκήνωμα παρέλαβε μαινόμενος

Ο αφιονισμένος πάντα όχλος,

Το χλεύασε, το σκύλευσε, το πόμπευσε,

Το έσυρε κραυγάζοντας στα λιθόστρωτα

Και η πόλη του Αδριανού

Ανήμπορη, παράλυτη, σιωπούσε,

Του τρόμου δέσμια

Καρφωμένη στους τέσσερις μιναρέδες,

Τα τέσσερα γυμνά σπαθιά του Ισλάμ.

Πώς να το κάνεις ;

Ένα κουβάρι μπερδεμένο, άλυτο

Ο φόβος, η ζωή και ο θάνατος.

Ολόσχημο τον δέχτηκε η αγχόνη.

Η βουλή του Πατισάχ αυστηρά

Απόρρητη, καταλυτική, τελεσίδικη.

«…μετά της ην περιβάλλεται ενδυμασίας

Υιέ του Σαχσουβάρ…

Φοβού και απέχε να αντιπράξεις…»

Το εκκλησάκι του Αγίου Κυρίλλου στο χωριό Πύθιο.

Και να, του εδόθη η χάρη,

Το αίμα να μη λερώσει την αγνή ψυχή του

Και λευκή ως περιστερά να πεταρίσει

Με τα κάτασπρα φτερά της

Στους ακριβοθώρητους

Ανθισμένους κήπους της Εδέμ.

Ως μπρατσέρα μ΄ ανοιχτά πανιά

Ν΄ αρμενίσει με πρίμο τον άνεμο

Στο ήρεμο λιμανάκι του Θεού.

 

ΚΥΡΙΛΛΟΣ Ο ΣΤ΄

Το κενοτάφιο του Αγίου Κυρίλλου στο χωριό Πύθιο.

Πες μου, ο τάφος που θωρώ

Ποιον κλείνει στα σκοτάδια

Και ο μαρμάρινος σταυρός

Ποιου μαρτυρεί τα πάθια ;

 

Τον που κρεμάσαν Τούρκοι

Τον θάψαν μια φορά

Χέρια που απ΄ το ποτάμι

Τον έσυραν κρυφά.

 

Copyright © 2016 https://kastropolites.com/. All Rights Reserved