ΈΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ…

Της Σωτηρίας Μαραγκοζάκη

Πηγή : Εφημερίδα “Η Γνώμη” 7\12\2009

Ο παπά Γιώργης Κομνίδης

Είναι ένα μουσείο χειροποίητο στην κυριολεξία, όπως τα αντικείμενα της λαϊκής τέχνης που διασώζει εντός του, όπως τα είδη πανίδας που συνυπάρχουν αρμονικά, ταριχευμένα διά χειρός του ιδρυτή του, από τότε που η ανάγκη να μεταδώσει γνώση χειροπιαστή, «οπτικοποιημένη», στους μικρούς μαθητές του τον ωθεί να δημιουργήσει τη «μαγιά» της σημερινής μεγάλης συλλογής. Πρόκειται για το Μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής Ιστορίας του ιεροδιδασκάλου Γεώργιου Κομνίδη που μεταφέρθηκε από τους Ψαθάδες Έβρου και λειτουργεί εδώ και επτά χρόνια στη Νέα Χηλή της Αλεξανδρούπολης. Πλούσιο σε ενδιαφέροντα και σπάνια εκθέματα, πολυθεματικό, αλλά συνάμα ταπεινό και αγνοημένο. Από το 1962, σχεδόν μισό αιώνα πριν, είχε ξεκινήσει ο αεικίνητος και αειθαλής πλέον παπά – Γιώργης να συγκεντρώνει εκεί στο βόρειο Έβρο το… εποπτικό υλικό για τους μαθητές του, να εμπλουτίζει διαρκώς τη συλλογή του ιδίοις αναλώμασι, να διασώζει μοναδικά δείγματα παραδοσιακής τέχνης, να τα συντηρεί μόνος, να ξεναγεί ακούραστα τους επισκέπτες. Κι όταν το εγχείρημα φάνηκε να υπερβαίνει τις δυνάμεις του άρχισε να αναζητά εναγωνίως τη στήριξη των τοπικών φορέων για να μη χαθεί, να μην απαξιωθεί από το χρόνο και την αδιαφορία ο μικρός θησαυρός που είχε συγκεντρωθεί. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω παρά τον εντυπωσιακό αριθμό δημοσιευμάτων για το μικρό Μουσείο και τις άοκνες προσπάθειες του δημιουργού του. Τι κι αν ήρθε η επιβράβευση το 1980 από το κορυφαίο ίδρυμα της χώρας, την Ακαδημία Αθηνών; Τι κι αν για ένα βραχύ διάστημα υπήρξε θνησιγενές ενδιαφέρον από το Υπουργείο Πολιτισμού; Μόνος του απέμεινε ο παπά – Γιώργης να παλεύει με ναφθαλίνες και φορμόλες, να επισκευάζει προσθήκες, να ξεσκονίζει παμπάλαια αγροτικά εργαλεία και να τινάζει κιτρινισμένα υφαντά, να αγωνιά για τα πολυκαιρισμένα λάστιχα στο θεόρατο φυσερό του σιδερά, το «μουχάνι» και πώς να τα μαλακώσει, να απορεί παρά την ηλικία του με τα μυστήρια της ζωής, όπως τα βλέπει δεκαετίες τώρα σε εμβρυακή μορφή στις γυάλες, να θαυμάζει τη σοφία των ζώων σαν άλλος άγιος της Ασίζης. Κι όταν πληθαίνουν οι απορίες και τα αναπάντητα «γιατί», θεριεύει η απογοήτευση και πάει να γίνει πίκρα, να τα ξεγελάει όλα με επιτραπέζια τραγούδια και θρακιώτικους σκοπούς απ’ το ούτι του. Ένας χαρισματικός ανυπόκριτος άνθρωπος του Θεού και της Εκκλησίας, ένας αυθεντικός, καλός και αγαθός άνθρωπος του λαού με επίγνωση των καταβολών και του χρέους στον τόπο, ένας αληθινός δάσκαλος που δεν θα συνταξιοδοτηθεί ποτέ. Ευτυχώς…

Homo Harpacticus Neohellenicus: Στους χρεοκοπημένους οικονομικά και ηθικά καιρούς μας σπανίζει η γνήσια εθελοντική προσφορά αλλά πληθαίνουν οι on camera φιλανθρωπίες, υπερτερούν οι δημόσιες σχέσεις επί της ουσίας και περισσεύουν τα χαμόγελα του δούναι και λαβείν. Πολλοί μιλούν για την ανάγκη διαφύλαξης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας, για σύνορα, ακρίτες, ψυχωμένους, αντρειωμένους, αλλά στο διά ταύτα ουδέν. Μαριονέτα συμφερόντων πλέον  η πολιτική αυτοακυρώνεται και ανασυντίθεται εκ νέου δίχως, όμως, διάθεση καθαρμού από τους λειτουργούς της. Η μοναχική μακρά πορεία στο δρόμο που χάραξε η συνείδηση καθενός και όρισε η αίσθηση του χρέους φαντάζει – δυστυχώς ή ευτυχώς – η μόνη διέξοδος.

Το Μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής Ιστορίας βρίσκεται επί της οδού Θερμοπυλών 8, στη Νέα Χηλή κι ο παπά – Γιώργης, πάντα πρόθυμος και χαμογελαστός, θα χαρεί να μας ξεναγήσει και να εξηγήσει λεπτομερώς το κάθε τι, κατόπιν συνεννοήσεως μαζί του για την επίσκεψη στα τηλέφωνα 2551039-863 και 6944546838. Δεν θα κόψετε εισιτήριο διότι απλούστατα δεν έχει, ίσως γιατί η χειροποίητη φιλοξενία δεν μπορεί να χρεωθεί, ούτε να αποτιμηθεί, ίσως γιατί αποτελεί και η ίδια πια μουσειακό είδος. Δυστυχώς…

Copyright © 2016 https://kastropolites.com/. All Rights Reserved